Vraag van de maand Februari 2003
Heeft het slikken van foliumzuur zin voor hartpatiënten ?
Ik beperk mijn antwoord op deze vraag tot de groep van patiënten met (krans)vaatlijden.
Er zijn aanwijzingen gevonden dat foliumzuur (een vitamine) de functie van de binnenbekleding van de vaatwand kan verbeteren wanneer deze gestoord is [medische term: endotheeldysfunctie].
Bij mensen die een milde "eiwit"stofwisselingsstoornis in de verwerking van het aminozuur methionine hebben (medische term: hyperhomocysteinaemie) is het functioneren van de vaatwand gestoord en verbetert deze na toediening van foliumzuur.
Mensen die de ernstige erfelijke vorm van deze stoornis hebben krijgen reeds op jonge leeftijd (< 30 jaar) CVA's, infarcten en tromboseproblemen.
Wanneer je deze methioninestofwisseling normaliseert (en daardoor de vaatwandfunctie verbetert) verwacht men dat op termijn ook minder problemen gaan optreden.
Met problemen wordt bedoeld nieuwe infarcten, angina pectoris, PTCA's etc.
Het slikken van foliumzuur (0,5 tot 5 milligram per dag), soms in combinatie met vitamine B6 (/ B12) wordt hiervoor aanbevolen.
Op dit moment wordt onderzoek gedaan of deze verwachting op de langere termijn ook juist is.
De aanwezigheid van deze stofwisselingstoornis kan worden aangetoond in het bloed.
Men neemt hiervoor een nuchter bloedmonster af en vaak een bloedmonster 6 uur na het nuttigen van een gestandaardiseerde hoeveelheid methionine (= een aminozuur dat mn in vlees en zuivelproducten zit).
Dit laatste onderzoek wordt een methionine-belastingstest genoemd.
Indien de stofwisseling deze belasting met methionine niet (tijdig) kan verwerken stijgt het niveau van homocysteine in het bloed boven bepaalde waarden.